Blog: Wat kunnen we zelf doen?

Met het oog op de gemeenteraadsverkiezingen, wil ik graag hier wat neerzetten.
Hoe ik de dingen beleef...

Ik hoor en zie mensen praten en typen over dat het niet klopt wat de overheid doet.
Over de leegstand van winkel(panden) bijvoorbeeld.
Over de bezuinigingen in de zorg, ook de instellingen, de bezuinigingen op jeugdzorg, enzovoort.
Ik ben het er wel mee eens dat er iets goed scheef zit!
Vooral als ik zie dat er een nieuw megapand gebouwd wordt van de Rabobank in Sittard, terwijl de lokale, makkelijk voor de burgers bereikbare vestigingen gesloten worden.
Of de dure appartementen die maar gebouwd worden, niet te betalen voor de doorsnee mens.

Toch ben ik niet van mening dat we voor alles alleen maar buiten onszelf kunnen wijzen. Dat we niet zouden moeten verwachten dat de overheden alles oplossen. Zoals we zien, gebeurt dat niet. Hoop doet leven, ja oke...
Toch lijkt het mij dat we ook naar onszelf mogen kijken. Wat doen wij?
Op internet onze spullen en kleding, enz. kopen, waardoor het voor winkeliers lastiger is om hun winkel open te houden. (ik ook hoor)
Ervan overtuigd zijn dat wat van ons is, van ons is. Zelf denk ik dat dat een illusie is.
Als we allen kinderen van de bron zijn, zijn we ieder gelijk. Allemaal broeders en zusters. Hoe zou het zijn als we minder met ons ego en vanuit hebzucht denken en doen?
Wat is echt belangrijk?
Wat hebben we echt nodig?

Zo plaatste vorige week iemand een link op facebook met een foto waar mensen in een stratenlange en -brede rij stond voor voedsel.
En zie ik een week later foto's van rijen voor lokaties waar festival tickets worden verkocht.
Zonder te willen oordelen...denk ik dan toch:"waar gaat dit over?"
Zelf ga ik ook volgende week naar een concert. Ga ik graag met ons gezin op vakantie, enz.
Leven, genieten...
Toch word ik me meer ervan bewust dat het ook op een andere manier kan.
Zo hebben wij als gezin vorige week erg genoten van een dagje in de Ardennen. Gratis. Minstens net zoveel genoten als op een dag in een prijzig pretpark.
Alleen al de helft minder dure uitstapjes doen dan voorheen, daarvan kunnen we weer wat doneren aan de voedselbank iedere maand.
Maar ja, is dat dan zoals het moet? Nee, het is een begin. Maar moeten mensen die om wat voor reden dan ook (vaak ongewild) niet genoeg geld meer hebben om in hun basis levenonderhoud te voorzien dan eerst via allerlei burocratie in aanmerking komen om naar de voedselbank te gaan?
Moeten we echt allemaal meerdere (vaak liefst ook nog grote) auto's rijden per gezin? Kunnen we echt niet meer samenwerken? Carpoolen? Fietsen? Lopen? (scheelt je ook nog een sportschool abbonement).
Moeten we echt grote (en vaak liever nog een groter) huizen bezitten?
Moeten we echt dure merkartikelen kopen? En zo ja, hebben we daar echt zo veel van nodig als we kopen?
Hebben we dan het gevoel 'we moeten wel veel...veel werken, enz.
Maar moet dat ook allemaal echt?

Het zijn mijn gedachten en gevoelens die ik hier neerzet, om iets aan te willen reiken. Kijk, voel en denk zelf wat je ermee wilt.

Hoe zou het zijn als we minder druk zouden ervaren van alles dat moet?
Als we oog en hart hebben voor elkaar?
Als we misschien minder geld hoeven te verdienen, omdat we erachter komen dat er niet perse zoveel nodig is en daardoor tijd overblijft om bijv. oudere mensen een handje te helpen?
Gewoon...uit liefde en compassie en respect voor elkaar.

Ik voel en denk dat het tijd is om wakker te worden.

Van hart tot hart.