Mijn beleving van het jaar 2020

2020
Wat een jaar…
Deels een verrassing, deels ook niet.
Al wel gevoeld in het jaar ervoor dat er iets zou gebeuren wat heel wat verandering teweeg zou brengen.
Maar wat? Daar had ik geen idee van.
Dat het nodig was&is dat er wat zou gebeuren, daar was en ben ik zeker van.
Mijn beleving van het jaar is wit en zwart en alles wat zich daartussen in bevindt,
net als andere jaren, maanden, weken, dagen eigenlijk.
Ik kan niet zeggen: het was in mijn beleving alleen maar fantastisch, licht, mooi en positief.
Maar ook niet: het was alleen maar verschrikkelijk, donker, lelijk en negatief.

Het heeft me in ieder geval nog dichter bij mezelf gebracht, want dat bleek en blijkt het enige waar ik m’n rustpunt vind.
Nog meer besef van wat ik wel en niet echt nodig heb. Nieuwe dingen ontdekt waar ik voldoening uit haal en nog dieper het besef waar ik zeker geen voldoening meer uit haal, geen levensnectar.
De natuur, die heeft me nog het meest gebracht in dit jaar! En nog steeds.
Voor mij, eerlijk is eerlijk, ik sta niet te popelen tot festivals weer beginnen, heb het nauwelijks gemist.
Dus als het weer kan (wat ik uiteraard hoop voor al degenen die wel heel graag willen), hoef ik daar niet bij aanwezig te zijn.
Wat mij wel voldoening en echte vreugde geeft, heb ik deze week opgeschreven.
Samen muziek maken, samen zingen, samen dansen, Liefdevolle rituelen en ceremonies doen maar liefst zonder energiefrequentie verlagende middelen.
Diepgang maar ook humor, creatief bezig zijn.
Me verder verdiepen in de moestuin, want dat is nog wel nodig maar er ligt ook m’n interesse.
Me verder verdiepen in het Sjamanisme, de zuivere magie en het begeleiden van hooggevoelige mensen, zeker ook kinderen die tegen dingen aanlopen. Autisme is daar een onderdeel van en daar ga ik me ook verder in verdiepen, net als dat ik verder ga op de reis van de Nature Taiji&Qigong. Wat dat betreft is m’n missie me deze afgelopen weken weer haarfijn in herinnering gebracht en ook de 1e stappen die daarin te nemen zijn.
Heel fijn!
Vervelen doe ik me niet snel, ook dit jaar niet en deze week ervaar ik zelfs hoe heerlijk ik het vind om thuis te zijn; met ons gezin en tijd voor mezelf te hebben en af en toe tijd door te brengen met familie en naasten.
Ik heb niet meer zo veel nodig van ‘buiten me’ en dat voelt als een flinke rijkdom.

Natuurlijk vind ik het ook fijn om in gezelschap te zijn. Wel heb ik gemerkt ook in dit jaar dat er sommige relaties klaar voor waren om losgelaten te worden, simpelweg omdat ik er niet meer volledig mij zelf in kon zijn, dat werd niet gewaardeerd en ik ben zo veel van mezelf gaan houden dat ik kon voelen: nee, dit klopt niet meer voor me. Dan geef ik mezelf en de kostbare tijd die ik op aarde heb weg, dan vloeit de levensnectar/levensenergie juist uit me en dat kan ik niet eens meer opbrengen. Zowel lichaam, geest en Ziel gaven me dit aan.
Ook heb ik ervaren welke medemensen er werkelijk interesse toonden, eens vroegen hoe gaat het me jou en/of met jullie gezin?
Geloof me, dit is waardevol. Voor mij althans wel. Het voelt voor mij als in balans, als gelijkwaardig. Zonder dat het afgewogen hoeft te worden hoe vaak. Maar wel voelbaar voor me als het uit het hart komt.
Ook heb ik medemensen beter leren kennen, is er verdieping gekomen dus in relaties en daar ben ik ook heel dankbaar voor.
Dus… ook aan verbinding heb ik geen te kort ervaren, gelukkig. Het was een kwestie van afstemmen en zelfs verbinding zonder woorden, zonder perse fysiek contact was en is te ervaren.
En in de staart van dit jaar… de ervaring van de Kracht van samen ergens voor gaan, voor staan en in beweging komen, samen delen vanuit ons hart en een positieve geestkracht. Samenvoordaan, in 6 dagen tijd is er meer dan het streefbedrag opgebracht, nodig om Daan een levensreddende operatie en revalidatie te kunnen geven en ook als het zo verder mag gaan lotgenoten geholpen kunnen worden.
Magnifiek en meteen een voorbeeld waartoe we in staat zijn… als we samen gaan staan, samen ergens voor gaan en daarvoor in beweging komen. Als we bereid zijn om onze krachten, talenten, gaves en middelen samen te brengen.
ER IS HEEL VEEL MOGELIJK, ZELFS WAT WE NOG NIET VOOR MOGELIJK GEHOUDEN HEBBEN!

2020 heeft heel veel uitvergroot. Zowel in de microcosmos (ieders persoonlijke wereld en innerlijk (be)leven en in de kleine kring om zich heen)
als in de macrocosmos (het grote geheel).
Voor mij veel bevestigd van wat ik heb ervaren, vooral gevoeld en ook wel in beelden gezien sinds de tijd dat ik me kan herinneren dat ik herinneringen heb.
Het gevoel dat ik me ergens bevind waar vanalles ‘niet klopt’ of in ieder geval niet eerlijk is. ‘Een droeverig gevoel, waar ik de woorden niet voor weet’ is een lied van kinderen voor kinderen en beschreef mijn gevoel heel raak en nu heb ik het helder wat dit gevoel steeds geweest is, namelijk dat gevoel dat er zo veel dingen niet eerlijk zijn.
Wat mij geholpen heeft en helpt, is het besef dat ieder mens een ziel bevat die zielslessen heeft uitgekozen en om die te leren een door de ziel vooraf zelf uitgekozen zielspad heeft uitgestippeld.
Maar ook voel ik immens sterk: Het kan nu anders!
Een ommekeer is ingezet en in 2020 voor iedereen zichtbaar en tastbaar geworden.
Neemt niet weg dat er ook veel ervaringen heel rauw waren en zijn in dit jaar.
Het omvat alles:
Licht en donker,
vreugde en verdriet
moed en angst
kleuren en grauwheid
zon en maan
yang en yin

In dit alles is aanwezig: Liefde en wel de onvoorwaardelijke vorm, altijd.
Of we het nou kunnen ervaren of niet, het is er en het is wat we ook nodig hebben.

Dus dat is wat ik wens voor ieder voor komend jaar
Onvoorwaardelijke Liefde, vrede en tevredenheid
dat van daaruit harmonie moge ontstaan,
in alle aspecten van leven die er zijn.